จังหวัดแม่ฮ่องสอน ตอน 2

   หลังจากประชุมกัน ทั้งชาวบ้านและเจ้าแก้วเมืองมาต่างก็ตกลงว่าจะทำให้พื้นที่นี้เป็นหมู่บ้านขึ้น โดยเจ้าแก้วเมืองมา ได้แต่งตั้งหัวหน้าหมู่บ้าน ซึ่งเป็นชาวไทใหญ่ชื่อว่า พะกาหม่อง ให้มีหน้าที่คอยดูแล ควบคุม หรือเรียกว่า ผู้ใหญ่บ้าน นั่นเอง โดยพะกางหม่องได้ชักชวนให้ชาวบ้านที่อาศัยอยู่บริเวณพื้นที่นั้นมา ตั้งหมู่บ้านรวมกัน เพื่อคอยช่วยเหลือและดูแลกัน ไม่นานหมู่บ้านนี้ก็สร้างเสร็จโดยใช้ชื่อว่า บ้านโป่งหมู เนื่องจากในบริเวณนั้นมีหมูป่ามากินโป่งจำนวนมาก ปัจจุบัน บ้านโป่งหมู ถูกเรียกว่า บ้านปางหมู ห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 6 กิโลเมตร

ต่อมาเมื่อ บ้านโป่งหมู มีผู้คนอาศัยจำนวนมากขึ้น ทางพะกาหม่อง เองก็อยากให้ชาวบ้านมีรายได้ จึงชักชวนแกโสม บุตรเขย ไปตัดไม้สักซึ่งมีราคาดีสามารถนำไปขายที่ประเทศพม่าได้ โดยนำล่องไปตามลำน้ำสาละวิน ช่วยให้ชาวบ้านมีรายได้เสริม ไม่นานก็มีการจัดตั้งหมู่บ้านขึ้นอีกแห่งหนึ่งคือ บ้านแม่ฮ่องสอน ต่อมาทั้งสองหมู่บ้านเริ่มมีผู้คนอาศัยอย่างหนาแน่นมาก และได้มีการขยายอาณาเขตออกไปอีก  และในช่วงปี พ.ศ. 2433 ตรงกับสมัยรัชกาลที่ 5 ได้มีการกำหนดหัวเมืองใหม่ขึ้นเป็นเมืองแม่ฮ่องสอน และในปี 2475 ได้มีการแต่งตั้งเมืองแม่ฮ่องสอน เป็นจังหวัดแม่ฮ่องสอน จึงถึงปัจจุบัน

จังหวัดแม่ฮ่องสอน ถือว่าเป็นจังหวัดหนึ่งที่มีความหลากหลายทางภูมิศาสตร์อย่างมาก ส่วนใหญ่ประกอบด้วยภูเขาสลับชั้นที่สูงชัน การเดินทางนั้นมีเพียง เดินทางด้วยรถยนต์ และ เครื่องบินเล็กเท่านั้น ซึ่งหากเดินทางด้วยรถยนต์นั้นต้องเดินทางผ่านทางค้คเคี้ยวของภูเขากว่า 2 พันโค้ง นอกจากนี้ยังประกอบด้วยป่าไม้ขนาดใหญ่ที่อุดมสมบูรณ์ เนื่องจากประชากรในจังหวัดไม่มากนัก

,